अन्तराष्ट्रिय सम्मान र राष्ट्रिय योगदान मात्र राष्ट्रवाद हो ?
पामेल उपाध्यय
पञ्चायत काम सम्पन्न गरेर मात्र बोल्थ्यो। बिकास र संवृद्धि को निम्ति त्रिवर्षीय, पञ्चवर्षिय योजना हरु अघि सारेको थियो। देश भित्रै रोजगार दिलाउन कयौं उद्योगधन्दा र कलकारखाना हरु खोलेको थियो। इमान्दारी, नैतिकता र जवाफदेहिता को खडेरी थिएन। न्याय खोज्न पार्टी कार्यालय धाउनु पर्दैन थियो। राजा र प्रजा को सम्बन्ध थियो। बिकास को नाममा एउटा उदाहरण- मेलम्ची, राजा विरेन्द्र को योजना हो भन्ने केही झुण्डवाद हरुलाई थाहै रहेनछ। त्यही भएर त कोहि किशुन जी जयगान गाउँन ब्यस्थ छन् भने कोहि i love you ओलि बा भन्नमा मस्त छन्। यो अवधी सम्म आईपुग्दा मात्र रानिपोखरी र धरहरामा कायापलट सोच्ने जमात हरुलाई सर्वप्रथम लाल सलाम।
यता गणतन्त्र काम सम्पन्न हुनु भन्दा अघाडी नै बोल्छ। निकै नै तामझाम का साथ उद्घाटन गरेर तमासा देखाउछ। काम कम कुरा ज्यादा गणतन्त्र को पर्याय बनेको छ। रेल को चक्का को हावा खुस्कियो ...









